Actualiteit

Blog Carola Hageman

Diversiteit tot elke prijs?

Silke iko

In januari j.l. kondigde minister Jet Bussemaker aan dat ze vijf miljoen ging vrijmaken om 100 extra vrouwelijke hoogleraren aan te stellen op universiteiten. En dat was hard nodig volgens velen. 'Het gaat in Nederland domweg niet snel genoeg', zegt Bussemaker. Met de nieuwe maatregel krijgt elke faculteit in Nederland er komend jaar gemiddeld één vrouwelijke hoogleraar bij. Nu zijn er op 4.500 hoogleraren 750 vrouwen.’ De academische wereld juichte dit en masse toe. Alleen in de wandelgangen durft een enkeling lichte kritiek te uiten. Vrouwen zouden zelf kiezen voor parttime baantjes ook als ze geen kinderen hebben of al uit de kinderen zijn.

Universiteiten en hogescholen laten veel talent onbenut, zo is de stelling van de minister in haar talentbrief van dit jaar. Dat geldt niet enkel voor vrouwelijke studenten en promovendi die niet verder komen, maar ook voor migranten(kinderen) en voor jonge onderzoekers in het algemeen, die hooguit kortlopende contracten krijgen. 'De leeftijdsopbouw bij de universiteiten is onevenwichtig', stelt de bewindsvrouw. Onze hogescholen tellen veel vrouwelijke lectoren. Het volstrekt ontbreken van niet-westers talent voor de klas of in het onderzoek werd door de minister blijkbaar minder schrijnend bevonden. Daar was geen geld of maatregel voor nodig.

In februari krijgt de diversiteitsdiscussie nog een staartje. UvA student politicologie Yernaz Ramautarsing trok vorig jaar al ten strijde tegen de ‘linkse indoctrinatie’ op zijn universiteit. Hij verzamelde diverse voorbeelden van docenten die studenten hun politieke voorkeur opleggen. Hij verkondigde zijn boodschap op enkele universiteiten en werd zelfs te gast gevraagd bij Pauw. En natuurlijk, iedereen wijst Islamitische indoctrinatie in het onderwijs af, maar hoe zit het met de politieke voorkeur en doorwerking daarvan in het onderwijs? Dat leidde tot kamervragen en een aangenomen motie van de VVD. Zelfcensuur, politieke vooringenomenheid en gebrek aan diversiteit bedreigt het vrije woord en de waarheidsvinding in de wetenschap, zo werd gesteld. De KNAW wordt nu belast met een onderzoek.

Diversiteit houdt ons meer dan gemiddeld bezig. En dat is volkomen terecht. Vaste patronen, Old boys networks, wetenschappelijke bias en afwezige rolmodellen voor de klas zijn serieuze bedreigingen voor onderwijs en kennisontwikkeling. Maar laten we niet overdrijven. Kwaliteit moet altijd prevaleren en daar passen geen quota, voorkeursbehandelingen of politieke afwegingen bij. Maar de discussies zijn zeker zinvol! Ons hoger onderwijs behoort kwalitatief tot de top van de wereld. Laten we dat vooral zo houden. 

Gerelateerd

Bal op de stip voor kwaliteitsafspraken 1.0

Actualiteit Ron Minnée

Deze week wachten de minister van OCW twee belangrijke debatten met de Tweede Kamer over het hoger onderwijs. Waar internationalisering volop in het nieuws is, geldt dat veel minder voor het Sectorakkoord. Op zich zegt dat niet zoveel; ook voor het grootste sportevenement van het jaar – het WK- is de aandacht nu minder groot.

Lees meer

"Het ervaren van een cultural shock is een essentieel leermoment voor onze studenten"

Actualiteit

Inclusief internationaliseren en internationale vaardigheden in het hoger onderwijs vergroot de taalvaardigheden van studenten, het zorgt dat ze in contact komen met andere culturen, stimuleert kritisch denken en biedt ze meerwaarde op de arbeidsmarkt, daarover sprak Susana Menéndez op de bijeenkomst Internationalisering in het hoger onderwijs. In haar pitch benadrukte het bestuurslid van de Haagse Hogeschool: “Voor studenten is een cultural shock door internationaal studeren een essentiële kennisverwerving.” Op de bijeenkomst in een drukbezocht Café Dudok was de Internationaliseringsagenda voor het hoger onderwijs het onderwerp van gesprek met studenten, bestuurders en politici.

Lees meer

Gemeente, u heeft met het hbo goud in handen

Actualiteit

Vorige week werden de stembussen weer tevoorschijn gehaald, ditmaal voor de gemeenteraadsverkiezingen. Inmiddels is het stof van de verkiezingsuitslagen neergedaald en wordt gestart met het vormen van nieuwe colleges. De onderhandelingen spitsen zich toe op gemeentelijke problematiek: krapte op de woningmarkt, krimp in de regio, zorg voor ouderen, duurzaam openbaar vervoer en radicalisering. Het is slechts een greep uit de maatschappelijke vraagstukken die gemeentes bezighoudt. Een onderwerp dat nauwelijks aandacht kreeg in de campagne is het hoger (beroeps) onderwijs. Dat wordt beschouwd als een landelijke politieke aangelegenheid. Een gemiste kans wat mij betreft. Want de gemeenten die hun hogescholen omarmen hebben een enorme voorsprong bij het oplossen van lokale en regionale uitdagingen. 

Lees meer